Engelen in OostendeDe tweede dag op de dijk.Ik loop daar en er is veel wind.We draaien ons om en ik adem de zeeluchtAdemen, diep ademen is belangrijk.Stilstaan op de dijk, de geur van de zee ruiken.De zee zien, en de rust voelenPlots schiet er door mijn hoofd een scene uit een film.“City of angels” Met Nicolas Cage en Meg RyanWaar Engelen met hun gezicht naar de zonsopgang kijkenop het strand en genieten van…. Iets hemels.Het daar staan…Ik voel het ook..Ik zou ik niet zijnals ik daar ben en geen gebruik maak nieuwe mensen te ontmoeten.Ik spreek ’s morgens om 7u met iemand af om een strandwandeling te maken.Hij heeft een hond mee.En die heeft de tijd van zijn leven als een windhond zijn pad kruist.De Tervuurse herder kan de snelheid van de windhond niet echt aan..maar die twee hebben fun op het strand.Niet veel later staan we met drie te praten op het strandIk en die twee mannen die ik net ontmoette.
3 vreemden voor elkaar.Ik luister naar hun conversatie.Het gaat over het oude testament,Over alles wat er nu gaande is..Over zoveel dingen die allemaal mijn petje te boven gaan.Ze noemen zich engelenZe hebben hier een taak te doenze hebben beiden een bijna doodservaringze dragen dezelfde naameen engelennaamIk zwijg en vraag me af wat er daar aan het gebeuren isIk heb niets mee om mijn gegevens te delenen voel dat dat ook niet hoeft..Verdwaasd en kou…
De laatste dag ontmoet ik nog een engel “Wij zitten hier niet zomaar” zegt hij.Ik vertel mijn verhaal…Ik stond op het strand met engelenCity of angels in het echten ik had het niet eens door..De derde engel kwam me dat vertellen.Ik was bang om weer naar huis te komende harde realiteit waar ik aan ontsnapt wasvoor een paar dagen. Tijd om mijn liefdevolle entourage aan te sprekenInge,Ze hoorde mijn verhaal en zei:“Ik krijg de glimlach niet van mijn gezichtDit postte ik vandaag”“Het is niet te laat.. zei de EngelOok al is de wereld een puinhoop.Ook al ben je misschien niet meer zo jong Ook al heb je fouten gemaakt en ben je bang geweest Het is niet te laat.En toen zag ik de werelddoor de ogen van de Engel Ik zag de kleuren waarmee ik zou kunnen schilderen.De bruggen die ik zou kunnen bouwen.De levens die ik zou kunnen raken.De dromen die nog steeds uit zouden kunnen komen…En het werd me heel erg duidelijk dat het niet te laat is”.. Ron Atchison (Art: Karen Tariton)Net wat ik nodig hadmaar er kwam meer van een andere IngeIk kreeg een bevestiging.Zij zei me meer dan een jaar geleden“Het is tijd dat jij je bloemenwinkel sluitJe rekt alleen maar het onvermijdelijke.en dan nog…maak er u een gedacht vanUw moeder gaat sterven.”Nu ik haar vertel waar ik staen wat ik wil doen en betekenen voor deze wereldwas haar antwoord zo eenvoudig“ Ik ben blij dit te horenwant ik ving zoveel dingen van je opover alles wat je aan het doen was.Maar nu ben je op het juiste padEn de mensen rond jou zijn de enige juistehet voelt zo juist en goed aan”Met mijn engel de laatste avond van mijn verblijf in oostende.Op een bank met zicht op zee.Blij elkaar te ontmoetenKletsnat van de regen…Mijn edelweis jasje is gedoopt met Oostends regenwaterOns lot ligt vast.Het enige wat we kunnen doenis het de moeite waard makengeieten van elk momenten dat ga ik doenMet dank aan alle mensen die naast me lopenAlle engelen die incognito deze wereld bevolkenen soms zelf niet meer weten wie ze zelf zijn.Samen maken we van deze wereld mooier
Een reactie achterlaten